MEKTUP
>Yalova'da depremde kaybettiklerimizin anisina yapilan Anit Mezar'a
>bir anne tarafindan yazilip birakilan mektup :
>
> Deryam'a ;
>
> Seni cok ozledim guzelim. Habersizce gidisin , o gittigin yol
>senden cok beni yordu.
>Dediler ki : Simsiyah o uzun saclarin toza tuglaya karismis. O
>bebek yuzun taninmaz olmus.
>Yatagindan bile kalkamamissin , uyanamadin mi yoksa ?
>Bir teslimiyet miydi bu. O gece anneciginle vedalasarak uyumaya
>gitmistin niye ? Biliyor muydun
>yavrum , hissettin mi olacaklari.
>16 Agustos'ta neler paylasmistik seninle. Ne cok agladik
>gidenlerimize.
>Hani cocuklugunun gectigi unutamadigin o ev varya , yikilmadi
>canim. Hala sapasaglam seni ve abini
>bekliyor. Sana mezar olan evimiz varya uc duvari varmis.
>Sana guzel haberlerim yok bebegim. Ceyizlerini hep
>caldilar.Geri
>kalani da enkaza karisti gitti. Adini
>mermer bir sutunda binlerce insanla kaynasmis olarak gormek
>hosuma
>gitmiyor. Bu sutunlar keske
>bir iftihar listesi olsaydi. Senin icin bol bol dua ediyorum. O
>sevdigin kremali biskuviyi artik
>yiyemiyorum.
>Seni cok ozledim bebegim.Sen okumasan da ben yazmaya devam
>edecegim.
>Bu sabah saat 04.30'da sana iki mum gonderdim. Karanlikta
>kaybolma
>diye !
>Icim yaniyor bebegim..
>
> Annen...